Top 16 van ’16

Het was nogal een mooi jaar. Voor mij althans, voor de wereld vond ik het vooral angstaanjagend. Ik had me voorgenomen een uitgebreid eindejaarsstuk te schrijven, net als vorig jaar en met een poging tot een originele invalshoek, maar ik breng de laatste dagen van 2016 ziek door in bed. Het jaar overzien helpt uitstekend tegen het zelfmedelijden, maar schrijven lukt helaas niet echt. Daarom voor deze ene keer: veel foto’s, weinig tekst. Misschien is het alleen leuk voor mij en verder voor niemand, maar desalniettemin presenteer ik, in chronologische volgorde: mijn top 16 van 2016.

  • 1. Rondjes Bussloo met Pimmie

bestand_002

Stralend en koud februariweer. Twee rondjes om het water heen, zo fit als wat, huppelend en heen en weer rennend om foto’s te maken. Het is zondagochtend en ik kan het weer helemaal zelf: fijne vrije dagen maken. Schreef er toen over: “De zon schijnt dit weekend zo mooi en ik ben kennelijk iemand geworden die dat dertig keer zegt. Misschien van verbazing, misschien van opluchting. Dat het gewoon weer lente wordt.”

  • 2. Het avontuur Mudmasters

schermafbeelding-2016-12-30-om-15-23-35

Wat een belevenis. Nog vele malen heftiger dan we ons voorstelden – en dat terwijl we ons op het ergste hadden voorbereid. Het was zes graden en zelfs de grootste kerels werden ingepakt in folie afgevoerd. We moesten zwemmen, klimmen, rennen, kruipen, springen en vooral: keihard strijden tegen onderkoeling. Maar we haalden de finish. Als team. Nooit eerder deed ik twee uur over zes kilometer. Nooit eerder voelde ik me zo heldhaftig. Volgend jaar weer!

  • 3. 31 maart: verliefd

schermafbeelding-2016-12-30-om-15-32-20

Lieve mooie kleine Elin, op de dag dat jij werd geboren, gebeurde er nog iets anders. Je tante werd verliefd op de man die jij – tegen de tijd dat je dit kunt lezen – hopelijk nog steeds je oom noemt. Het gebeurde zoals John Green het eens omschreef (zijn boeken mag je van me lenen): I fell in love the way you fall asleep: slowly, then all at once. Na twee weken van nauwelijks slapen omdat er ten eerste sterke aanwijzingen waren dat jij niet lang meer op je zou laten wachten, en ten tweede een afspraakje gepland stond met een man die me buitengewoon zenuwachtig maakte, gebeurde het uiteindelijk bijna precies tegelijk: jij werd geboren en ik werd verliefd. Op dezelfde avond, op twee mensen tegelijk. Op de piepkleine versie van jou die met grote, donkere ogen de wereld in keek en op een man, 35 jaar ouder dan jij, die zijn huis als een bezetene had opgeruimd en er nog van stond te zweten in de keuken toen ik op het raam klopte. Ooit zal ik je alles over die dagen vertellen.

  • 4. Eerste crossweekend, kamperen in Friesland & zalig lenteweer

schermafbeelding-2016-12-30-om-21-29-38

Team Kees. Team allerstoerste zusje van de wereld.

  • 5. Marathon in zomerhitte

schermafbeelding-2016-12-30-om-21-51-11

Ik schreef ons in voor een duomarathon die een dag voor mijn verjaardag zou plaatsvinden. Als soort van mooie laatste zet als achtentwintigjarige. Het was die dag meer dan dertig graden en hoewel we bang aan de start stonden, begon ik als altijd overmoedig. Toen ik instortte, redde ze me. Zij die weet dat ik altijd de grens vind, en dan zorgt dat ze er is.

  • 6. Huis gekocht

schermafbeelding-2016-12-30-om-22-09-54

In m’n dappere eentje – en dat was best een overwinning.

  • 7. Mooiste boek van het jaar

20161230_234302

Lize Spit – Het smelt. Het boek dat dit jaar de meeste indruk maakte. Lees het alstublieft.

  • 8. 25 kilometer hardlopen naar de cross

toldijk

‘Kom je dit weekend wel cross kijken?’
‘Ik weet het niet, ik moet eigenlijk ook een 25 km training doen…’
‘Het zou me niet verbazen als Toldijk ongeveer 25 km verderop ligt!’
En wat bleek: exact. Halverwege begon de regen. Hoe kouder ik werd, hoe doorweekter mijn telefoon en hoe harder het vloeken. Maar vanaf kilometer 23 hoorde ik de speaker en de motoren. Lievelingsgeluiden. Verbaasde blikken bij de dames van de kassa. De rest van het weekend met kleine F. en E. langs de baan. Ome Sjimmie en tante Kees kijken. Geloof me, dan kan het regenen wat het wil – dan zijn wij niet van suiker maar van zon.

  • 9. Zeeland: Burgh-Haamstede

img_20161230_223537_999

Nog altijd voelt niets zo intiem als iemand toelaten in m’n ingewikkeldste verdriet. Ook te zeer om hier te schrijven. Maar ik nam ‘m mee naar de plek waar dat als vanzelf gebeurt. De fysieke locatie van verdriet, die toegankelijker is dan die in mijn hoofd, en vele malen mooier.

  • 10. Zeeland: zalige zomervakantie

20160816_203008

Ik kan niet goed kiezen wat ik erover wil schrijven, maar dit blije hoofd geeft ‘t geheel aardig weer.

  • 11. Voorlezen in Bouwkunde

schermafbeelding-2016-12-30-om-22-56-24

Tot het moment dat ik richting het podium liep, was ik zo zenuwachtig. Op de barkruk veegde ik elke twee minuten mijn natte handen af aan mijn spijkerbroek. Maar toen ik eenmaal achter de microfoon stond, kroop er opeens iets in me dat stelde: als je hier nu toch staat, als iedereen dan toch naar je luistert, zorg er dan ook maar voor dat je heel nauwkeurig zegt wat je wilt zeggen. Misschien was ik liever goed geweest in darten, of in vissen, in fietsen repareren – iets wat minder kwetsbaar is. Maar het is dat. En met het oog daarop was het perfect zoals het was.

  • 12. Familieweekend: kamperen in Welsum

bestand_005

Laatste zomerweekend van het jaar. Uren op het water, in het gras, in het zand. ‘s Avonds bij het vuur, ‘s nachts in een tent. “Voebouwe”, vissen en hardlopen. Tantes, ooms, neefjes, nichtjes, opa. De collectie is niet meer compleet, maar het is nog steeds rijkdom.

  • 13. Diepe Hel Holterbergloop

schermafbeelding-2016-12-30-om-23-49-38

Hardlopen met mama is áltijd leuk. Hardlopen met mama én de man, nog leuker. Ik schreef er een stukje over dat nooit af kwam, maar dat probeerde te omvatten wat ik ervan leerde: “Een wedstrijd lopen gaat beter als je zonder al te strenge eisen aan jezelf van start gaat. Leven schijnt ook beter te gaan als je zo nu en dan eens iets wat dwarsligt loslaat.”

  • 14. Francis ging trouwen

frans5

En dit, dames en heren, is mijn liefdevolle blik.

  • 15. We gingen naar Parijs

img_20161230_233502_967

En dit, dames en heren, mijn veel-te-verliefde blik.

  • 16: Eefje de Visser

20161202_222538

Als mijn lievelingsboek van dit jaar op dit lijstje staat, moet mijn lievelings elpee er ook bij. Eefje de Visser – Nachtlicht. En toen ik er in het echt was, werd het allemaal nog net iets mooier.

(En dat vind ik een prima laatste zin voor dit jaar.)