Gratis

“De celmembraan is een biologische structuur die de binnenkant van een cel scheidt van de buitenkant. Celmembranen zijn semipermeabel, ofwel selectief doorlatend.”

 

Ik ben soms bang dat die van mij niet selectief genoeg zijn. Paene omnis permeabel: bijna alles doorlatend.

Ik vroeg aan de vriendin die zowel mijn wetenschappelijke als mijn emotionele consulente is: valt er iets aan die permeabiliteit te veranderen? ‘Ja,’ zei ze: ‘een cel kan bepaalde importkanalen maken waardoor alleen specifieke moleculen worden geïmporteerd.’

Hoewel dat hoopvol klonk, zag ik niet direct mogelijkheden de grenscontroles aan te scherpen. En bovendien: probeer ik dat niet al mijn hele leven? Wordt het niet eens tijd het te omarmen?

Niet veel later diende zich een conflict aan waarbij het erop aankwam. En ik hoorde mezelf zeggen, ietwat trillerig maar toch, een verstaanbare volzin, een sprong:

“Dit is de mate van gevoeligheid die je er gratis bij krijgt.”

(Als ik ‘permeabiliteit’ had gezegd, had hij me vast verlaten.)

Er achteraan: “Je kunt helaas niet kiezen voor vijfzesde deel van het pakket.”

Het was een boodschap die bedaarde in zijn ogen, zijn schouders, zijn handen. Hij besloot het er maar mee te doen. Ik vierde de overwinning naakt tegen hem aan, met tranen die in het doucheputje belandden.