Dag 2

Op de foto op facebook lijkt het een ontspannen vakantiedag in een prachtig vakantieland, maar in mijn hoofd bevind ik me in allerlei spagaten. Tussen onzekerheid (ben ik wel fit genoeg? Kan ik dat klimmen wel aan?) en relativering (56 kilometer, dat is pas ver). Tussen de drang om de stad te verkennen en de wetenschap dat het wijzer is om vandaag zo min mogelijk stappen te zetten. Tussen vakantie en focus.

Iedereen is stiller vandaag, met geconcentreerde gezichten. Naarmate de dag vordert ga ik de combinatie steeds absurder vinden: een loodzware halve marathon en een vakantie waar ik zeer aan toe was. Misschien kan die laatste na morgen pas echt beginnen. Met cocktails enzo. Met kijken hoeveel muntjes ik van de bodem van het zwembad kan opduiken.

We sluiten een luie, rustige dag af met een pastadiner in het hotel. Hoopvolle en dramatische anekdotes vliegen door elkaar heen over tafel. Er is een man die drie maanden geleden is begonnen met hardlopen, nog nooit een wedstrijd liep en morgen aan de start van de 56k gaat staan. Naast hem zit een man die op diezelfde afstand morgen voor het eerst onder de vier uur wil finishen. Daarnaast een jongedame die geen hap door haar keel krijgt. Morgenochtend gaat om half 5 de wekker.

image image image image