anywhere i go you go, my dear

i carry your heart with me(i carry it in
my heart)i am never without it(anywhere
i go you go,my dear;and whatever is done
by only me is your doing,my darling)

E.E. Cummings

 

Toen ik dit voor het eerst las, slikte ik net een brok cement door. Misschien is dat het meest karakteristieke van verdriet: dat niets nog, vanaf de dag dat je het met je meezeult, alleen maar mooi is. Alles wat mooi is, moet voortaan ook gekanteld door je keel.

Aan wie er niet is kun je ook niets vertellen, kun je niets laten zien. Alsof ik steeds opnieuw een kamer binnenstorm, met een perfect cadeau in uitgestrekte armen. Huppelend van ongeduld, struikelend van enthousiasme. En alsof ik steeds opnieuw, alle drieduizend keren opnieuw, vergeet dat in die kamer geen mens meer is. Geen meisje.

Wat kan is doen alsof. Wat kan is brieven schrijven. Sentimentele sieraden dragen. Dromen. Wat kan is de reis maken die we samen zouden maken.

Wat niet kan is meer.