Schade

 

Hoe ik dacht dat het zou gaan:
moeizaam. Ik dacht dat voorbehoud
er voortaan bij zou horen.
Dat ik van nu af aan in elke kus
zou zoeken naar iets bitters.

Ik dacht dat
ergens schade zat. Iets wat maakte
dat ik voorlopig ver verwijderd was
van de kunst me te
laten overdonderen.

Dat zelfs het geringste
moment van miscommuniceren
genoeg was om te gillen:
zie je wel.

Zie je wel dat ik je niet vertrouwen kan.
En zo voorspelde ik dat ik voortaan
nergens zo in uit zou blinken
als in het passief agressief
verjagen van een man.

Hoe ik dacht dat het zou gaan:
met horten, stoten en glad ijs
tussen ons in. Met vallen,
opstaan en voorzichtigheid
in elke zin.

Hoe het gaat:
zo onbedaarlijk anders.