Genre

Het zit in het woord eiland.
In de eerste avond. Hoe het begin steeds verder naar voren schuift, tot in de uiterste eerste seconde, nog voor het vraagteken, voor de mascara, voor je zei dat zondag prima was.
Het zit in hoe we het inmiddels oneens zijn geraakt over de kwestie wie boog voor de kus, wie de wijn omstootte, wie koos voor het bed. Ook hier schuift het begin steeds op.
Alsof de film waarin wij spelen aanvang nam voordat wij het wisten. Op de eerste beelden stofzuig ik nietsvermoedend in mijn vorige leven. Ik doe de afwas en ik kruip voorop het stuur van iemands fiets, jij laat een hond uit en kookt met kliekjes. We gaan vroeg naar bed, doen lampen uit, draaien op ons zij, van bovenaf gefilmd. Dit alles ter illustratie van een naderend contrast. In de film zit al muziek, de mensen wachten op iets wat op toeval lijkt. Op de seconde waarin de film op gang komt.
Ze worden niet teleurgesteld.